دنيا يعنى پائين و پست ، به هر دو معنى مكانى وارزشى : 1 - ارزش : روشن است كه : چون كائنات از مركز خود تغذيه كرده گسترش مى يابد ، قشرهاى بيرونى آن مانند قشرهاى هويج ، قشرهاى يك درخت ، تكامل يافته تر از مغز مركزى آن است . 2 - مكانى : بديهى است محتواى آسمان اول - كه كر زمين ذره‌اى ريز در درون آن است - پائين تر از آسمان ها است . اكنون علامه طباطبائى ( ره ) كه به بطلان و ويران شدن كائنات شناسى و كيهان شناسى ارسطوئى اذعان دارد ، چگونه بر اساس عوالم ارسطوئى از « عالم دنيا » و عالم « قبل الدنيا » سخن مى گويد ؟ !